Wenkend perspectief

Ambtenarentaal is behoorlijk raar. En zoals bijna alles waar je steeds middenin zit, went het. Gisteren dacht ik opeens aan een “wenkend perspectief” of “lonkend perspectief” als begrip. Dat wordt in de ambtenarij veel gebruikt net als de “stip op de horizon”.

image

Nog nooit eerder had ik het idee dat de toekomst me wenkte. Ik zorgde gewoon altijd dat ik zelf met een rotgang die toekomst inging met plannen, idee├źn en doelen. Nu ik me meer bezig houd met het proces van fitter worden, komt die toekomst vanzelf met mooie resultaten op de proppen in plaats van dat ik er hard aan moet trekken. Zo merk ik dat in mijn gedachten heel regelmatig heel zacht het stemmetje klinkt ‘ik wil weer hardlopen!’ En dat stemmetje wordt hoe langer hoe harder. Ik zeg dan steeds tegen mezelf ‘jazeker, dat gaan we weer doen als ik onder de 100 kg weeg’. Ook merk ik dat ik regelmatig verlangend kijk naar reclames voor hardloopgear en dat ik bij het boeken van een lang weekend Barcelona een visioen had van met mijn reismaatje langs het strand hardlopen. Huh???

image

Ik laat die toekomst lekker wenken en als ik voel dat mijn lijf het weer kan, ga ik weer rustig opbouwen. Zin in! Ondertussen nog steeds dagelijks aan het wandelen. Zo gaaf om te merken wat drie weken wandelen doet met je gezondheid, het gaat steeds makkelijker.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>