Maandelijks archief: oktober 2015

Toetje !

Het is weer vakantie! En weer ben ik gemotiveerd om gezond(er) te eten. Hier op Aruba betekent het vooral zorgen dat er af en toe iets gezonds zoals fruit of groente op mijn bord belandt (de burgers, pizza’s maar ook oerhollandse bitterballen vliegen je hier om de oren en ook in de supermarkt is het meeste eten hier super ongezond) Verder natuurlijk gewoon met de stappenteller blijven bewegen.

Mijn strategie bestaat eruit dat ik het natuurlijk altijd veel te verleidelijke ontbijtbuffet aanpak op de volgende manier: ik neem eerst heel lekker vers fruit. Daarna een bakje yoghurt met wat müsli en als ik daarna nog zin heb in american pancakes, wentelteefjes, scrambled eggs of croissant neem ik dat. Maar dan maar een van die dingen: het is of die croissant of dat ei.

Lunch is meestal wat brood met kaas of ham. We eten vaak een bakje zoutjes en ‘savonds gaan we uit eten. Vandaag in het restaurant in het hotel. Ik koos voor kip en garnalen en we namen een toetje. Fried cheesecake stond er op het menu. Een foutje zo leek ons, ze bedoelden vast ‘baked’
Eh nee…. Gefrituurd dus. (Sorry voor dwarse foto. Ziet er raar uit, ik krijg hem helaas niet gedraaid)

image

Tja. Best lekker maar niet echt geweldig. Dus nam ik een paar hapjes. Tegenwoordig laat ik dan staan waar ik niet ontzettend blij van wordt. Kleine winst…

Verveeleten

Gisteren zat ik een groot deel van de dag in het vliegtuig. Ook met een boek van 1007 pagina’s op het vliegveld gekocht en allerlei films vreselijk saai. Note to self: voortaan op lange reizen ‘s nachts vliegen. Maar goed je maakt er het beste maar van. Ergens tijdens de 10 uur durende vlucht toen ik al 300 pagina’s gelezen had en echt niet nog een film wilde kijken, merkte ik het opeens op: zin in iets lekkers te eten. Van alles ging er door mijn hoofd: Snoep, chips, whatever. In mijn buik voelde ik een onrustig knagen, iets dat leek op honger maar het niet was.

image

Om me heen zag ik zakken met chips rondgaan en hele zakken snoep achter elkaar opgekaand overigens door hartstikke slanke mensen. Ik had niks dus dat scheelde weer en ik ging ook geen extra nootjes halen bij de stewardess. Nee, ik was best streng: niet bewegen, dan dus ook weinig eten en ik heb het merendeel van mijn vliegtuigmaaltijden, de zoete toetjes met name, laten staan. Eenmaal op bestemming was ik best hongerig. Er bleken vooral pizza’s en burgers rondom het hotel te verkrijgen. Dan maar naar de minimarket in het hotel voor wat broodjes, een sapje en een beetje chips.

Merk jij het ook dat je als je je verveelt naar ‘iets lekkers’ wil grijpen? Wat doe je dan?

Thaise pompoensoep en zuchetti

Gisteren hield ik mijn eerste table d’hote met als thema het boek ‘Rising strong’ van Brene Brown. Tables d’hote zie je veel bij Franse campings en b&b’s: je schuift aan om mee te eten wat de pot schaft met de mensen die ook toevallig aanschuiven. De kans is dat je een leuke groep mensen treft en leuke gesprekken hebt. Ik vind het een leuk concept, een leuke kans om mijn gezonde kookkunsten een beetje uit te leven en ik wil ook graag dat het ergens over gaat, dus ik combineer het met een soort ‘boekenclub’.

Het gesprek gisteren was hartstikke fijn en het eten ook, dus ik deel het menu even:

  • Thaise pompoensoep
  • Zuchetti met pesto, parmezaanse kaas en pijnboompitten. Brood met pesto erbij
  • Frambozen, ananas en citroenkwark.

De Thaise pompoensoep

image

Ik vind Thais eten heerlijk, dus ik koos deze versie van de herfstige pompoensoep. Het Thaise zit hem in het citroengras, de rode pepertjes en de kokosroom die erin gaat. Ik heb mijn recept van smulweb, maar heb het nog wat aangepast.

Ingredienten:
2 flespompoenen
1 stengel citroengras
1 aardappel
2 of 3 rode pepertjes
Blikje kokosmelk
500 ml kippenbouillon
4 sjalotjes
1 teentje knoflook
Handje basilicum

Fruit de sjalotjes, in stukjes gesneden pepertjes (zonder zaadjes tenzij je van heel pittig houdt), geknakte citroengras en knoflook in een eetlepel olie in de pan. Voeg de kippenbouillon toe (ik nam een potje inclusief kipstukjes en goot wat extra water in de pan). Voeg als de bouilon kookt de in stukjes gesneden pompoen zonder schil en aardappel toe.
Kook 20 minuten (ik liet hem wat langer koken om het citroengras de kans te geven veel smaak af te geven aan de soep, maar gaar is klaar). Pureer met staafmixer. Voeg kokosroom toe, roer goed door en serveer met reepjes basilicum bovenop de soep. Heerlijk!

Let wel op: kokosmelk is vet, het is geen magere maaltijd, maar wel erg gezond en lekker!

 

De zuchetti

image

De zuchetti ofwel courgette spaghetti maak je met een groentenpuntenslijper zoals op de foto. Als je ze gesneden hebt doe je ze een minuutje in een pan met kokend water. Daarna in een vergiet laten uitlekken.

Ik roerde er een eetlepel of twee zelfgemaakte pesto door, maar een gewone tomatensaus is ook heerlijk. Over de zuchetti strooide ik nog wat pijnboompitten en wat geraspte parmezaanse kaas. Razendsnel klaar, gezond en heerlijk!

Veel op mijn bordje, misgrijpen en spijkerbroeken

Ik schreef eerder al dat er even heel veel is dat me tegelijk bezighoudt. Ik ben namelijk allemaal plannetjes aan het uitvoeren en heb het daardoor erg druk en moet -wat onrustig is voor mijn kleine gezinnetje-‘s ochtends soms vroeger de deur uit dan mijn dochter. De vele ideeën die ik heb cirkelen de hele dag rond in mijn hoofd en de herfst dient zich aan met zijn benauwdheid (ik heb astma) en daardoor is bewegen minder makkelijk zolang ik mijn medicijn niet neem (ik moet weer even naar de apotheek) en daardoor slaap ik soms slecht.
Dit speelt nu al meer dan een week en het heeft effect op mijn eetpatroon: ik snoep weer (meer). Bestond mijn eten de afgelopen maanden uit 95% gezond en 5% lawaaivoer, nu is het meer 70-30. Je zou kunnen zeggen dat als ik nog ietsje meer beweeg ik die extra snoep etc kan “opvangen”, maar dat is nou juist niet wat ik ga doen, want:

  • Extra ‘moeten’ sporten geeft meer drukte
  • Die drukte geeft nog meer onrust en snoepbehoefte
  • Het minder gezonde eten lokt fysiek al een reactie op om meer ongezond te eten
  • Mijn huid is gelijk een stuk minder stralend dan eerst (ja, even lekker ijdel, maar wel een mooie ‘reden’ om mezelf voor te houden als ik voor een moeilijke keuze sta)
  • Het hoeft helemaal geen moeite te kosten om eten te plannen en te bereiden dat meer voldoening geeft dan salade. (Salades werken perfect voor me in de zomer, maar nu wil ik soep en stamppot).

image

Ik ben blij dat ik deze periode van ‘het gaat even wat lastiger’ gewoon ben blijven doorlopen iedere dag. Met de benauwdheid komt nl ook een reden minder te bewegen: het gaat nl weer even wat moeilijker. Ik heb ook deze week weer iedere dag mijn 10.000 plus stappen gezet. En dat voelt niet meer als een bijzondere prestatie maar iets dat ik nou eenmaal gewoon doe, zoals tandenpoetsen. De effecten van dat wandelen zijn heel erg merkbaar. De belangrijkste verandering voltrekt zich bij mijn taille: ook de broek die me net pas paste kan ik nu zonder de knoop of rits los te maken uit doen. En dat is goed nieuws want juist buikvet schijnt heel ongezond voor je te zijn. Het is trouwens wel een rare ervaring want het gaat daar duidelijk sneller dan elders waardoor een maat kleiner voorlopig niet past.

Gisteren was er kermis in Leiden. Ik heb veel lol gehad met een graai in de grijpbak. Helaas geen minion mee kunnen nemen….maar niet echt teleurgesteld daarna weer vrolijk de kermis over. Je weet natuurlijk tevoren dat je mis kan grijpen en toch doe je het. Zo kan het met jezelf een gezonde lifestyle aanleren ook zijn. Soms grijp je even naar minder gezonde dingen, ook al zeg je daarbij tegen jezelf ‘zou je dat nou wel doen?’ De kunst is er niet meer verder mee door te gaan, maar die graaibak achter je te laten terwijl je weer de kermis op wandelt.

‘Wat maakt het eigenlijk ook uit?’

De afgelopen dagen ben ik even in een valkuil geslopen. De valkuil van te moe, te onrustig, en ‘wat maakt het eigenlijk ook uit?’- denken. Het maakt namelijk wel uit, want meer eten en minder bewegen betekent minder of geen resultaat of erger. Er is niks mis met ‘wat maakt het eigenlijk ook uit?’-denken. Het zou jammer zijn als we onszelf om ons denken zouden veroordelen, maar er is wel iets mis met ‘wat maakt het eigenlijk ook uit’-doen.

image

De truc is te zien welke emoties en welk denken tot welk doen leidt en of die emoties en dat denken ook anders kunnen waardoor dat doen ook anders kan.

Voor de coachpool waarin ik zit mag ik een opleiding REBT (Rational Emotive Behavior Therapy) volgen. Boeiend want ik kan daarin telkens de vergelijking met NLP leggen, ook op zelfanalyse gebaseerde studie met deels dezelfde inspiratiebronnen. REBT is net als NLP ontstaan door stronteigenwijze grondleggers die zeggen ‘challenge everything’ en dus niks voor waar aannemen, maar alles onderzoeken. In REBT wordt gesproken over 3 typen eisen die we stellen in ons leven, nl ‘ik moet’, ‘jij moet’ en ‘de wereld moet’.

Gedoe ontstaat wanneer het leven dat moeten niet vervult waarop we vervolgens reageren op 3 manieren, nl ‘awfulizing’, we vinden dat niet vervullen dan dus heel erg afschuwelijk, met frustration intolerance, we kunnen het echt niet aan om iets te doen wat goed voor ons zou zijn omdat dat te moeilijk zou zijn, en ten derde algemene evaluaties over onze eigenwaarde. (De wereld reageert zo op me, dus ik ben waardeloos). Ik herken al deze drie ineffectieve denkpatronen bij mezelf, de ene net iets meer dan de ander.

REBT bestaat er in wezen uit dat we de claim die we hebben op het leven, de eis dat de wereld tegemoet komt aan wat we vinden dat er ‘moet’, een beetje losser maken.

Wat gebeurt er nu als ik te moe word? Er is sprake van een ‘ik moet’ nl ‘ik moet dit allemaal moeiteloos aankunnen’ maar ook van een ‘jij moet’ nl een ‘jij moet me niet zo overladen met klussen of je moet er zelf ook maar eens je schouders onder zetten’ en de wereld hoeft hier van mij niet zoveel in, dat scheelt alweer. Vervolgens ga ik flink in de frustration intolerance: het is zo erg voor me, ik kan echt niet die plak koek, dat handje chips of die chocolade laten liggen hoor.

Maar….. Betrapt! En nu dus tijd er iets anders voor in de plaats te zetten….