Maandelijks archief: december 2015

Meten en weten

Voor de gewichtsverliezer is de kilogram een belangrijke meeteenheid. Wat blijkt? Hij bestaat niet eens, het is ‘het’ kilogram volgens artikel 1, derde lid,  van de IJkwet. En in die wet vind je ook van alles over wat die kilogram dan precies inhoudt, en hoe je ervanuit kan gaan dat de kaasboer bijvoorbeeld, de juiste maat hanteert als hij je een half pond Goudse belegen overhandigt. Voor de enige echte juiste kilogram ga je naar Sevres bij Parijs (ook bekend van het porcelein) waar dit ding bewaard wordt:

image

(Foto: Niet van porselein, wel van platina-iridium)

Het is het internationale prototype van de kilogram, dat van een platina-iridiumlegering is gemaakt en bewaard wordt op het Bureau international des poids et mesures (BIPM). Gelukkig hoef je niet helemaal naar Sevres af te reizen als je in Nederland redelijk zeker wil zijn van de juiste maat want in Nederland hebben we ‘kopie nummer 53′ en die wordt in Delft bewaard. Maar wat blijkt nou? Het origineel en de kopieën blijken niet helemaal precies overeen te komen… Wikipedia meldt dit:

‘in de jaren tachtig werd opnieuw bevestigd dat (ondanks schoonmaken) de massa van de internationale kilogram niet constant was. Omdat er geen hogere standaard beschikbaar is, is het niet te bepalen of de massa was toe- of afgenomen, maar sinds die tijd wordt er wel hard gewerkt aan het realiseren van een nieuwe kilogram, één die niet afhankelijk is van een fysiek voorwerp.’

Het gram was tijdens de invoering van de Franse wet in 1795 de eenheid van massa, door de Franse Academie van Wetenschappen gedefinieerd als de massa van 1 cm3 gedistilleerd water van 0°C. Omdat een verdampende standaard niet erg geschikt is, moest een fysieke standaard gemaakt worden. In 1799 heeft met het gram veranderd omdat men toen de meter ook veranderde en bovendien werd water van 4 °C. correcter geacht voor de meting. Aangezien dat enige tijd geleden was, heeft dit geen invloed gehad op jouw gewicht. Gelukkig maar!

Gewicht is gewicht dus niet en het wordt nog erger want in het dagelijkse taalgebruik wordt er gesproken over ‘gewicht’ als men in feite massa bedoelt. Wikipedia: Men koopt een kilogram suiker, een zekere hoeveelheid. Men zegt ‘gewicht’ maar bedoelt ‘massa’. Als men dus 1 kg suiker koopt, hier of op de maan, koopt men evenveel suiker. Die hoeveelheid suiker wordt op aarde echter met een grotere kracht aangetrokken door de aarde, dan dezelfde hoeveelheid aangetrokken wordt door de maan. Dus dezelfde hoeveelheid suiker heeft op aarde een groter gewicht dan op de maan. In die gevallen waar men niet de kracht bedoelt maar de hoeveelheid is ‘kilogram’ het juiste begrip, maar ‘gewicht’ het foutieve.

en verderop:

Neem die zak suiker van 1 kg (een bepaalde hoeveelheid). Indien men nu de hoeveelheid suiker bedoelt dan moet men spreken over 1 kg en heeft men het over massa. Deze is zowel op aarde als op de maan hetzelfde. Indien men over de aantrekkingskracht heeft moet men spreken over 9,81 N op aarde en over 1,62 N op de maan, maar is er van gewicht sprake. In het geval van die suiker zal men uiteraard niet vaak de kracht bedoelen.

Een interessant stukje proza, en de volgende keer dat ik op de maan kom, zal ik eens kijken waar ze daar zakken suiker verkopen om het eens te testen….

De IJkwet leert ons verder dat ‘weegwerktuigen’ moeten worden geijkt en kunnen worden gekeurd. Als je je weegschaal zou willen laten keuren, dan is daar een wettelijk stelsel voor.

Processed with VSCOcam with c1 preset
Processed with VSCOcam with c1 preset

(Foto: de heksenwaag te Oudewater, ik heb mijn twijfels over de conclusies nav de metingen die daar verricht worden)

Dat komt wel goed dus. En als je weegschaal dan niet goed blijkt, moet er een ‘afkeuringsmerk’ op. Dan mag je er heus nog wel op staan, maar je mag hem niet meer in de handel gebruiken of gebruiken als meetinstrument voor het uitdelen van loon naar -ik noem maar een dwarsstraat- kilo’s gepelde garnalen. Metingen over je gewicht in goud zouden wellicht ook onder die bepaling kunnen vallen. Mocht je op die manier betaald gaan worden met je gebrekkige weegschaal als basis, vraag het dan alsnog even bij me na, dan zal ik de collega’s van Economische Zaken hierover raadplegen.

Metingen voor privédoeleinden vallen in ieder geval niet onder de bepalingen van de wet, en dat betekent ook dat de wet dan geen eisen stelt aan opstelling en gebruik van de weegschaal.

Dat je nauwkeurigheid van je weegschaal, de opstelling en het gebruik van invloed kunnen zijn op het getal dat je ziet verschijnen, hoef ik je vast niet uit te leggen. Even wat voorbeelden:

– de vrouw die 5 (!) weegschalen kocht tot ze zeker was dat ze inderdaad op weegschaal nr. 2 ‘ het lichtst’ was. (Waargebeurd!! En nee, ik was het niet)

– je weegt je thuis voordat je naar de weight watchers gaat en weegt daar 8 ons meer (waargebeurd!) of 6 ons minder (ook waargebeurd)

– je stapt je weegschaal op en weer af en weer op en bent in die tijd een hele kg zwaarder geworden (nooit lichter,  helaas. Waargebeurd)

– je weegt als je de schaal een meter naar rechts verplaatst 6 ons minder. (Yep, waargebeurd)

– je hebt zo’n ouderwetse schaal met naaldje en bent pas anderhalve kilo verder pas echt zeker dat je een bepaald getal bereikt hebt. (Heb ik me laten vertellen)

–  je houdt je vast aan een deur, het plafond of iets anders en kan zo het getal op de schaal aanpassen (leuk spelletje, maar niet eerlijk)

– je probeert een foto te maken van het gewicht op de schaal en zit met vasthouden van je mobiel weer boven dat ene magische getal (pfff)

– etc.

Wat het bovenstaande ons leert is dat het getal op de schaal relatief is, want op de maan en een meter verder naar links, en zeker ook op schaal nr. 2 weeg je minder, maar zoals wikipedia al zegt over pakken suiker geldt ook hier: toch neem je een bepaalde ruimte in. En dat vinden we ook belangrijk. Dus is er naast het kilogram ook de meter die van invloed is op ons afvalsucces.

De meter is in de loop der jaren niet veranderd, maar wel nauwkeuriger geworden, zo zegt wikipedia doodleuk alsof een nauwkeurig opgemeten meter niet anders zou kunnen zijn dan een echte echte echte meter… En om je geheugen op te frissen: de meter is de lengte gelijk aan 1 650 763,73 golflengten in vacuüm van de straling overeenkomend met de ongestoorde overgang tussen de toestanden 2p10 en 5d5 van het atoom krypton-86.  Jeemig! Dat wist ik dus niet. Maar wel dat voor mij als vrouw mijn taille met oog op mijn gezondheid onder de 80 cm omtrek zou moeten zijn. Maar dat alles onder de 85 ook al best goed is, zo wordt beweerd. Dat is hij dus (nog) niet, dus daar werk ik aan. (Ook heb ik met mijn moeder een dispuut over wat je taille is. Zij meent dat je een broek optrekt tot vlak onder je ribben en dat dat je taille is, ik meen dat hij ongeveer bij je navel zit)

De meter is dus niet veranderd, maar wel nauwkeuriger geworden en ook de officiele Franse ijkmeter bleek 0,2 mm te kort. Gelukkig wordt de meter nu niet meer met die ijkmeter bepaald maar kan hij in ieder laboratorium worden vastgesteld. Of dit je in je meting van buikvet zal helpen? Ik vermoed het niet.

Na jaren van weegobsessie (iedere dag een paar keer op de dag erop en dan een aantal keer op en af stappen en laagste punt onthouden, verdrietig van ieder ons omhoog, teleurgesteld over ieder ons omlaag) heb ik besloten de taille en het gewicht af en toe te meten. De taille met een touwtje (minder dan het was en krimpende is super), het gewicht een keer per week bij de weight watchers. Waar de weegschaal “me zwaarder maakt”. Nou en?

 

 

Zelfbeeld

Vandaag een oefening. En ik vind hem best spannend om te plaatsen, want ik vind hem ook nog eng om te doen. Reden te meer om hem wel te doen trouwens. Heb je moeite met foto’s van jezelf? Vermijd je op de weegschaal te gaan? Gebruik je een ‘lelijk dikke foto’  van jezelf om jezelf te motiveren om af te vallen? Tijd om de werkelijkheid te accepteren en eens op een positievere manier naar jezelf te gaan kijken….je bent niet je gewicht, je bent ook niet je maat, je bent veel meer dan dat.

Maar eerst nog dit: bij een workshop lichaamswerk die ik volgde begin juni was een van de eerste dingen die we deden een oefening waarbij we plaatsnamen op een groot vel papier en waarbij een ander heel rustig met krijt de omtrek van je lichaam volgde. Ik vond het best eng en confronterend en dat een leuke man de oefening met me deed maakte het nog net een graadje enger. Een detail van het resultaat (in latere oefeningen nader ingekleurd) zie je hier als je goed kijkt. Zo’n beetje het ‘dikste’ van mezelf op het papier, van buik tot bovenbeen. (Links naar rechts) Toen ik de omtrek voor het eerst zag was ik geschokt, verdrietig en voelde ik de zekerheid dat de man met wie ik de oefening deed me zou afwijzen. Of dat laatste waar is, is trouwens niet zo relevant, maar wel dat dat in mijn gedachten automatisch volgde op wat ik waarnam. De waarheid is misschien wel dat ik mezelf afwees.

image

De eerste ‘voorfoto’ die ik plaatste in augustus vond ik erg, maar ook wel representabel genoeg om te tonen. Dat is dus niet de foto waarmee ik zou gaan werken als ik de oefening doe. De foto die je pakt is er eentje waarbij je echt afschuw hebt van jezelf. En dan vraag ik je er even rustig mee te gaan zitten en

1. Te observeren wat je allemaal tegen jezelf zegt als je de foto ziet, bv ‘wat een dikke kop’ ‘logisch dat ik geen partner heb’, ‘wat een vette armen’ etc etc misschien zeg je ook positieve dingen zoals ‘wat een sprankelende ogen’, merk ook dat op. Noteer de gedachten.

2. Stel je nu voor dat je een bron bent van onvoorwaardelijke liefde. Laat die sensatie echt even goed overal in je lijf voelen en kijk opnieuw naar de foto. Wat merk je nu op? Noteer die gedachten.

3. Ga nog eens terug naar de genoteerde negatieve en positieve gedachten. Staat er tegenover iedere negatieve gedachte een minstens even krachtige positieve gedachte?

4. Als dat niet zo is, welke positieve gedachten kan je dan nog erbij verzinnen? Welke positieve gedachten zouden je dierbaren over je hebben? Noteer die.

5. Kijk nogmaals naar de foto en herhaal voor jezelf alle positieve gedachten een paar keer.

6. Pak de foto regelmatig en herhaal dan alle positieve gdachten in jezelf . Verzin er gerust steeds meer bij.

Bezwaren….

Maar wat nou als ik daardoor niet meer wil afvallen?

– Denk je dat je de foto nodig hebt als een soort afschrikkend beeld om jezelf een schop onder je kont te geven? Jezelf neerhalen is nooit een houdbare strategie! Je hebt er meer aan om jezelf liefdevol te bekijken en jezelf het beste leven te gunnen dat je kan hebben. Daar kan een gezond en fit lijf aan bijdragen.

Maar ik voel me zo’ n sukkel als ik dit doe!

– Het kan inderdaad onwennig zijn, maar als het je wat oplevert, waarom dan niet?

Maar ik heb dit soort dingen al vaak gedaan, dat weet ik nou wel…

– okee, wat is dan het bezwaar het toch te doen? Waarschijnlijk kan je de oefening nog wel verbeteren. Let me know!

succes! Enne… Ik doe mee hoor!

 

 

 

 

 

Het zaadje planten…

Vanochtend was ik weer op een website van een van mijn inspiratoren aan het lezen en stuitte daarbij op een youtube filmpje dat ik hierbij deel. In het filmpje spreken twee zeer succesvolle afvallers over hoe ze startten en hoe ze nu op gewicht blijven en over hun eetverslaving. Ik raad je aan het filmpje dat een uur duurt te bekijken, maar zal ook ingaan op een beeld dat Tim hier deelt over hoe te starten.

Tim vertelt dat hij begon toen iemand hem zei dat hij in een jaar tijd, voor de eerstvolgende Thanksgiving 50 kg kwijt kon zijn en dus startte hij in november. Andrea was er van overtuigd dat het in een druk leven inpassen van zo veel gewichtsverlies onmogelijk was. Daarvoor had je ‘obese’-achtigige toestanden nodig met een personal trainer, iemand die voor je kookt en hele dagen vrij om te sporten. Zij zag iemand die net als zij een druk leven met werk en kinderen had succesvol veel afvallen. Dat gaf ze een piepklein graantje hoop mee dat ze hun grote gewenste gewichtsverlies zouden kunnen bereiken.

Tim zegt daarover dat als je van iemand een zaadje krijgt waaruit een boom kan groeien, je het natuurlijk op tafel kan laten liggen en dan na een tijd bij die persoon aankloppen en zeggen ‘hee, het ligt er nog steeds, er is geen boom uit gegroeid’ of je kan het zaadje in de grond stoppen en het water geven en goed verzorgen.

Tim zegt dat hij in het begin niet veel vertrouwen had in zichzelf, maar wel in het proces. Naarmate het succes volgt op dat proces, ontstaat dat vertrouwen vanzelf. Ga dus gewoon van start en doe wat je ervoor moet doen, het vertrouwen zal groeien.

Wat is jouw zaadje en hoe verzorg je het?

Tim bereikte overigens die 50 kg niet in een jaar, het werden er 100 en hij is nu al meer dan twee jaar op gewicht. Hij staat zichzelf geen enkel ‘trigger food’ toe en werkt continu aan het stellen van sportieve doelen om zichzelf op koers te houden. Ook actief zijn met bloggen en anderen steunen in hun gewichtsverlies helpt hem op koers te blijven. Andrea viel meer dan 50 kg af en worstelt met periodes van eetbuien, meestal volgend op het eten van ‘trigger foods’.

Heb jij eten dat je triggert tot overeten? Of is het eventueel alcohol waar standaard ‘een vette bek’ bij hoort?

Ziehier voor Tim’s blog met het filmpje

Gezond eten met kerst

image

Je kan niet tussen sint en kerst aankomen wat je tussen kerst en sint aankomt, is een dieetwijsheid die in deze periode veel geliket en gedeeld wordt. Jammer dat ik voor mezelf altijd het tegendeel heb bewezen. Natuurlijk begrijp ik dat je best veel meer zou kunnen aankomen tussen kerst en de sint het jaar erop, maar ik kwam meestal aan tussen oktober en januari, of nou ja, zeg gerust februari met een enorme piek in december en daarna ging ik weer ‘braaf’ afvallen met geweldig resultaat richting zomer en aankomen na de zomervakantie. Al met al een beweging die me veel ellende, zelfverwijt en verdriet opleverde en veel onbegrip over waarom ik mezelf dit aandeed.

Gelukkig gooi ik het sinds juli (met de nodige ups en downs) over een andere boeg en dat betekent dat ik de sintperiode ongeschonden door ben gekomen en de kerst ook hoopvol is. Ik krijg namelijk eters de eerste kerstdag dus ik bepaal wat we eten en tweede kerstdag ga ik traditioneel wandelen waarbij ik brood meeneem.

Pre-kerst kwamen zeer fitte vegetarische vrienden eten. Gourmetten met groente en vis moest het worden, zeiden ze. Prima! De dag erna zat ik mijn WW-punten in te vullen en zag ik dat ik zelfs punten over had gehouden!!! Dat komt natuurlijk een beetje door de WW punten waarbij je groente en fruit niet telt en die lagen hoog opgestapeld op mijn bordje en doordat vis en garnalen maar 1 punt per 100 g zijn. Neem dan weinig brood en sausjes van magere yoghurt en je komt de dag met een voldaan gevoel door. Aanrader dus!

Waarom is dit zo belangrijk voor me? Als ik het gevoel krijg dat ik ‘zielig’ ben omdat ik ‘niks mag’ in deze periode van overvloed, ben ik eerder geneigd er de brui aan te geven en als ik daarbij bepaalde ‘voedingsmiddelen’ pak die voor mij triggers zijn voor eetverslavend gedrag (denk aan truffelpepernoten, tulband en chips) dan is de kans aanwezig dat het me heeeeeeel veeeeeel moeite kost weer mijn rem te vinden. Dus zorg ik ervoor dat ik heerlijk eet. Ik heb het goed. Ik mis niks.

De eindstreep

Ik heb heel veel ervaring met afvallen (ik schat meer dan 300 kg totaal) en nog net iets meer met aankomen, dus je kan gerust zeggen dat ik een expert ben. Toen ik een paar jaar terug een flink aantal kilo’s kwijtraakte (20 ofzo) vroeg iemand me ‘En wat maakt het nu dan anders dan alle vorige keren?’. En ik stond me mijn mond vol tanden. Ik had geen idee. Ik voelde me verloren. En angstig. Want het was alsof in een klap al het vertrouwen in de goede afloop weg was. En dat was ook precies het effect wat die persoon beoogde. Helaas niet iemand met een greintje motiverend vermogen in zijn lijf. Wel met een gitzwarte kijk op het leven. Lijkt me een nare manier om in het leven te staan. Anyway, het was alsof de boze heks uit een sprookje, nl zoeentje waarvoor geen gouden bordje meer was en die daarom (en om haar nare karakter, anders hadden ze wel een ander gekozen) ook niet werd uitgenodigd voor het feest mijn resultaat vervloekte. Ik zou NOOIT blijvend een gezond gewicht behalen Hahahahahaaaa (eng schril uit te spreken).

Ehm, maar de rekensom is toch IK en de energie in en de energie uit = afvallen? Waar komt die heks voor in die som? Bij de ik natuurlijk…. IK hechtte waarde aan die ‘vloek’. Ik gaf de hoop op en zorgde ervoor dat energie in meer werd dan energie uit…

Alle persoonlijke ontwikkeling ten spijt kan ik nog steeds niet aan deze persoon denken zonder een of ander duivelbezwerend gebaar of geluid te moeten maken ☺️. Maar,  het moet gezegd, hij had een punt. Want: wat is nou toch dat geheime geheim dat een afvaller tot een gewichtsbehouder maakt? Ik durf niet te zeggen dat ik al ingewijd ben tot het geheimste der geheimen, eerst nog even 40 kg afvallen, namelijk maar dan….

image

(vertel gerust verder…)

  • De eindstreep is niet je gewichtsverlies tot dat streefgewicht, maar de dag waarop je definitief je ogen sluit.
  • de som blijft hetzelfde al is je streven niet meer energie in – energie uit is < 0 maar energie in – energie uit = 0 en ook de IK blijft de beslissende factor in de verdeling van de getallen over die som links of rechts van de min.
  • de IK in de som is groter dan de JIJ’s die er zijn. Niemand kan je dwingen meer te eten dan je beweegt (behalve de heks uit Hans en Grietje, maar die werd succesvol geëlimineerd) Hahahahahaaaa (lees hier weer die akelige lach…)
  • wat je deed om af te vallen, moet je blijven doen na behalen van je streefgewicht. Doen wat je daarvoor deed levert je je eerdere resultaat op…
  • Sprookjes bestaan niet….. Je leeft niet lang en gelukkig door behalen van je resultaat, het in het verleden behaalde resultaat is geen garantie voor de toekomst, de prins heeft geen wit paard
  • ….. Ik verzin gedurende mijn weg naar die -40 vast nog wat geheimen erbij. Wordt vervolgd…

Of weet jij er nog een paar? Laat me weten met een reactie ajb.

Zijn er geheimen tussen deze geheimen waar jij bij lezen helemaal van uit je vel springt? Mooi! Want een van de geheimste geheimen (daarom stond hij er nog niet tussen, ssssst, we houden het nog even stil) is dat het VERZET tegen deze natuurwetten een vervelend effect heeft dat het tot aankomen/innerlijke strijd/ellende leidt. Sorry. En nee, vind het vooral niet leuk, waarom zou je ook? Maar het accepteren dat dit nou eenmaal is zoals het is en je desondanks na het behalen van je streefgewicht je leven lang daaraan wil vasthouden is het geheimste aller geheimen en het geheim van alle succes.

Als wat werkte niet meer werkt….

Kijk wat voor jou werkt en doe dat. Dat is mijn advies voor iedereen die (flink veel) wil afvallen. Doe dat bij voorkeur op een gezonde manier, zou ook nog mijn sub-adviesje zijn, maar het belangrijkste is: kom erachter wat voor jou werkt.

Want eigenlijk is het simpel: meer energie uit dan in, betekent gewicht verliezen… (Echt??? Joh!) hoe je de factoren van die rekensom bepaalt: de energie in, de energie uit, en de JIJ die het doet is de crux.

kom erachter wat voor JOU werkt dus….

Dat geldt zowel voor eten als bewegen en zelfs voor de mentale manier waarop je jezelf begeleidt. Voor de een werkt een dieet met producten die je moet eten of moet vermijden, voor de ander een aanpak waarin alles mag als je maar binnen een aantal calorieën of punten blijft. Voor de een werkt het inhuren van een personal trainer en dagelijks gewichtheffen terwijl voor de ander dagelijks extra lang lopen met de hond (van de buren) werkt. Voor de een werkt motiveren met beloningen, terwijl voor de ander een dagelijkse dosis schop onder de kont effectief is.

Als je even te gaan hebt voor je je eerste echte doel*- je streefgewicht- hebt gehaald, dan kan het zo zijn dat wat eerst werkte niet meer werkt. Je kan die havermout die je zo’n fijn vol gevoel gaf tot de lunch niet meer zien, je wordt ziek bij de gedachte weeeeer dat rondje te moeten lopen, je beloningen met bedeltjes voor die armband beginnen je te vervelen. ‘Aaaaaaaaagh’ kan je dan denken, ‘nu ik die havermout niet meer kan zien, haal ik mijn doel NOOIT meer’ en dat zou zomaar waar kunnen zijn als je waarde zou hechten aan die gedachte. Maar haal je de boodschap eruit die in die statement zit, namelijk dat het NU niet meer werkt, dan kan je iets doen om een alternatief de vinden voor dat vullende ontbijt (of een manier van accepteren van een rammelende maag), voor die wandeling (sorry hond) of voor die (inmiddels) suffe bedeltjes.

Misschien best een beetje spannend om te experimenteren, om datgene los te laten wat een tijd houvast gaf. Omdat je niet weet of het nieuwe gaat werken. Bedenk dan dat het zo simpel is als de som met de drie factoren, als je aan alle drie werkt, dan is er ongetwijfeld snel weer resultaat te verwachten. En…. Je mag altijd weer terug naar de havermout, de hond of de bedeltjes. Als het weer voor je werkt.

image

 

 

*ik bedoel natuurlijk te zeggen dat wat we vaak zien als einddoel, je streefgewicht, maar een moment is in je verdere slanke leven waarin je nog wel eens precies dezelfde strijd zal moeten voeten als tijdens het afvallen….just saying….

Wandelen

Vrijdag begon mijn eerste vakantiedag met een katerig gevoel. Ik had erg lang op moeten blijven om mijn dochter op te halen van het kerstgala van school en daarna vroeg op moeten staan om mijn auto naar de garage te brengen. En dan had ik ook nog afgesproken om te gaan wandelen. Ik had er niet veel zin in. Te laat ging ik de deur uit en ik liep groggy op weg naar de vriendin met wie ik ging. We zouden naar de kerstmarkt in de stad maar het werd polderpark Cronesteyn.

image

 

Pratend liepen we door het park. Totdat ik op een bruggetje opeens besefte ‘hee, ik voel me weer helemaal fit!’.

Op werkdagen loop ik iedere dag minstens 8 km. In het weekend probeer ik, maar niet krampachtig ook  11.000 stappen per dag te halen. Soms zijn het er 15.000, soms ook 8000. En dat is best. Ik voel me er fit, vrolijk(er) en gezond bij. Het is echt fijn als bewegen een vast onderdeel van je leven uitmaakt. (Als je eenmaal begonnen bent….)

Het heilig moeten

REBT leert ons dat de bron van alle ellende die we doormaken onze houding is tot hetgeen we meemaken. Niet de vervelende situatie zelf veroorzaakt ons lijden, maar onze houding daarover: namelijk dat die vervelende situatie absoluut niet mag voorkomen in ons leven. Wanneer we dit verzet kunnen opgeven en wel erkennen dat we de situatie er nu eenmaal is, en we die naar, verdrietig, of oneerlijk kunnen vinden, maar niet ondraaglijk, dan ontstaat er minder spanning en zijn er meer mogelijkheden om anders te handelen dan we tot nu toe deden.

image

Dat ‘wat we tot nu toe deden’ kan van alles zijn, van het hebben van een heftige emotie tot vermijden, strijden of bijvoorbeeld grijpen naar drank of eten.

Het is dus handig in de gaten te gaan houden wanneer dat ‘heilig moeten’ de kop opsteekt. Ik noem even wat voorbeelden van gedachten die ik van mezelf herken:

  • anderen moeten me steunen in dit proces
  • anderen mogen absoluut geen opmerkingen maken waarin ‘je eigen schuld’ of ‘jij bent zwak’ doorklinkt
  • anderen mogen me niet uitschelden of me belachelijk maken om mijn gewicht
  • anderen mogen me niet om mijn gewicht afwijzen
  • de wereld mag dikke mensen niet discrimineren
  • ik mag geen momenten hebben waarin het moeilijker gaat

etc etc etc

Herken je ‘ heilig moeten’  bij jezelf?