Sterren

Gisteren ontmoette ik een oud-collega weer na een tijdje. Hij vraagt me een keer per jaar ‘op te treden’ voor een groep ambtenaren uit het buitenland. Ik had hem al even niet gezien en was denk ik zwaarder dan vorige keer. Hij vroeg tot twee keer toe ‘gaat het goed met je?’ en keek naar mijn buik. (Ik dacht ‘gaat het wel goed met je?’) Confronterend.

Ik wil graag altijd groot en sterk zijn, en voel me dan even klein en nietig omdat mijn lijf laat zien dat ik het niet zo fijn had. Maar ik besef ook: wat je aan me ziet is het resultaat van keuzes die ik lang geleden maakte. Ze laten (nog) niet het meer recente verleden (sinds juli jl)  zien.

Het is alsof we sterren zijn. Het duurt even voor het licht de aarde bereikt. Wat je ziet is een historisch beeld.

Zolang ik de juiste keuzes blijf maken, zal ik resultaat hebben. Het duurt alleen even voor het zichtbaar is.

imageimage

 

 

 

 

 

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>