Maandelijks archief: september 2017

Het oude programmaatje

Ik worstel. Niet met eten maar met mijn emoties. Nu ik eten niet meer gebruik als manier om de emoties te dempen zijn ze er in volle omvang: ik ben verdrietig, boos, verontwaardigd. Degene die het het meest moet ontgelden is ook degene die er zich (denk ik) het minste raad mee weet: mijn vriend. En omdat we elkaar niet zo vaak kunnen zien, krijgt hij die emoties keer en keer via de app op zich afgevuurd. Ontzettend stom van me. Maar als ik er middenin zit moet ik NU NU NU reactie op mijn heftige emotie die keer op keer als boodschap heeft: ik wil meer aandacht.

Maar: Van wie eigenlijk?

Ik vind het heerlijk als we samen zijn, we zijn volop vol aandacht voor elkaar. We hoeven die aandacht niet te delen met anderen, we zijn exclusief samen. En daar wil ik meer van. En dat gaat niet. En daar baal ik van en ik klaag erover en anderen gaan me dan bevestigen dat ik inderdaad veeeel te weinig aandacht krijg en dat ze me ‘veel meer gunnen’ En dan ga ik nog verder twijfelen en mezelf op de kop geven. Want: hoe komt het dat ik met zo weinig genoegen neem? Kortom: er draait een oud programmaatje dat zegt ‘zie je nou wel dat die ander je te weinig liefde geeft, dat ligt aan jou en je verdient ook gewoon niet meer’ en zo start een negatieve spiraal van gedachten en emoties als ik niet uitkijk.

Gelukkig zijn er ook die vrienden die gewoon luisteren en zeggen: wees lief voor jezelf. Zet tegenover iedere negatieve gedachte een positieve. Een dierbare vriendin stuurde me dit plaatje en zei: zeg anderen gerust waar je mee worstelt, maar zeg ook dat je gewoon wil dat ze luisteren, ze hoeven niet met hun oplossingen en raad te komen. En daarom is het dus juist om fijn om eens te laten zien wat je bezighoudt. Bij haar is het veilig. En bij mezelf met enige oefening ook.

IMG_3282

Simpel, maar niet gemakkelijk

Het volgen van een plan met zulke strenge regels als metabolic balance heeft is eigenlijk heel simpel, maar dat wil niet zeggen dat het gemakkelijk is. En toch helpt het simpele me.

Zo mag ik bijvoorbeeld niet eten tussen de maaltijden in en dat is simpel. Alles wat me tussentijds wordt aangeboden daar zeg ik gemakkelijk nee tegen. Het stukje kaas op de markt, de gezonde reep met dadels en noten, het overgebleven stukje taart. Nee. Simpel!

Maar als ik dan bij mijn ouders aan mijn ontzettend lekkere Zalm met spinazie zit en zij eten zalm met van die grote garnalen in knoflook en dikke frieten met flink veel mayo erbij dan heb ik toch wel even ? zo’ n bekkie.

IMG_3280

Wat mij dan helpt is dat ik voor mezelf de twee maanden regel heb ingevoerd. Ik stel mezelf de vraag hoe ik me over twee maanden voel als ik dit nu opeet en vraag mezelf vind ik het over twee maanden nog zo belangrijk dat ik dit vandaag perse moet eten? Nee dus. Dus ik laat alles wat ik langs die regel haal lekker staan….en dat is ook weer simpel.