Categorie archief: literatuur

Uit de strijd (3): visualisatie

Wist je dat je hersenen geen goed onderscheid kunnen maken tussen echte beweging en de beweging die je bedenkt? Sporters die visualiseren dat ze sporten hebben er bijna net zulke grote effecten van als sporters die echt in het krachthonk staan. Is onderzocht! Dat principe kan je ook benutten als je fitste lijf wil bereiken, dacht Jon Gabriel en hij schreef er een aantal zeer succesvolle boeken over. En viel zelf meer dan 100 kg af en hield dat eraf. Hij weet waar hij het over heeft.

Lijkt het je grote onzin? In zijn boeken zegt Jon dat hij zich dat kan voorstellen en vraagt je dan of je dan misschien zou willen geloven dat het reduceren van stress door zo even te visualiseren (soort meditatie tenslotte) zou kunnen helpen en het dan gewoon eens een tijdje een kans te geven. Hij raadt aan twee keer per dag een momentje te nemen om jezelf slank en fit te visualiseren. Om je onderbewuste de boodschap mee te geven dat je dat wil zijn, zodat het je daarbij gaat ondersteunen.  Ik ga zijn auteursrecht natuurlijk niet schenden en zal je hieronder een eigen tekst geven. Misschien kan je hem (heel rustig met veel pauzes) inspreken in de dictafoon van je mobiel en hem zo twee keer per dag beluisteren.

Heb je nooit of niet zo vaak eerder gevisualiseerd? Dan is het handig te weten dat wat je ziet of ervaart als je aan het visualiseren bent waarschijnlijk niet zo’n helder beeld oplevert alsof je tv zit te kijken. Nee, het is meer zoiets als dagdromen waarbij je misschien meer ‘een idee hebt bij’, of ‘een gevoel van’ dan een scherp beeld.

image

 

Daar gaat-ie! Ga zitten of liggen op een rustige plek. Sluit eventueel je ogen en maak je comfortabel.

Stel je voor dat je je ideale gezonde lijf hebt. Je bent slank, fit en gezond. Je huid is strak en straalt. Je bent op een zomerse dag op een plek in de buitenlucht waar je graag bent. Voel maar hoe je staat in de omgeving. Hoe voelt je lichaam?

Kijk naar je armen. Hoe zien ze eruit? Zie je je spieren? Voel maar hoe de zomerwarmte de huid van je armen  verwarmt. Hoe zien je armen eruit als je ze beweegt? Misschien ben je aan het sporten in de buitenlucht. Kijk maar naar hoe je armen er dan uit zien.

Kijk ook naar je buik. Merk maar op hoe slank en plat je buik is. Misschien voel je de spieren in je buik wel. Voel hoe je met je platte buik in de omgeving staat. Voel een briesje dat zacht langs je buik blaast. Voel maar hoe het is om zo’n platte, strakke buik te hebben. En merk maar op hoe je door te bewegen in de buitenlucht op kan merken dat je zo’n platte, strakke buik hebt. 

Kijk naar je benen. Merk maar op hoe slank en gezond ze zijn. Je huid straalt, je ziet misschien je spieren wel. Je bent gezond en fit en je staat met je slanke, sterke benen op je favoriete plek. Voel maar hoe het is om zo buiten te staan in de zon en in het briesje.

Je gaat bewegen. Misschien ren je wel of fiets of zwem je. Voel maar hoe je met je fitte lijf  beweegt in de buitenlucht. Hoe gemakkelijk dat gaat. Je fitte lichaam wil bewegen. Je bent vol energie, je straalt. Neem de tijd om dit gevoel en beeld goed in je op te nemen en open daarna langzaam je ogen weer. 

 

Uit de strijd (2): alles mogen eten en toch afvallen

Alles kunnen eten en toch afvallen, dat klinkt als te mooi om waar te zijn, toch? Toch zijn er een aantal heel succesvolle ‘methodes’ die daar van uit gaan. Zoals Mieke Kosters die zelfs ‘iedere dag chocolade en toch 12 kg afvallen’ op een van haar boeken heeft staan en ook weight watchers gaat ervanuit dat je als je maar bewust keuzes maakt binnen een bepaald punten-‘budget’ je afvalt zonder jezelf van alles te ontzeggen. Het is de enige manier om niet in jojo-diëten te vervallen, zegt Jon Gabriel in zijn boeken ‘the Gabriel method’ en ‘visualization for weight loss’. Geef je je lichaam namelijk het signaal dat er sprake is van schaarste, dan gaat het reageren door efficienter om te gaan met wat er nog wel binnenkomt of reageert het door hongersignalen af te geven waardoor je vooral zoet en vet wil eten en snel weer aankomt.

Gabriel noemt verder stress als hoofdoorzaak van te zwaar zijn. Door het lichaam in een stress toestand te brengen als gevolg van ‘lijnen’, breng je je doel van permanent gewichtsverlies in gevaar. Calorieën of punten tellen raadt hij ten strengste af. In plaats daarvan dringt hij aan op MEER eten. Gewoon wat je al at eten, maar extra groenten en fruit erbij. ‘ eat live food!’ zegt hij. Maak overal een salade van, is zijn advies. Eet gerust pizza. Snijd het dan in kleine stukjes die je in een grote hoeveelheid salade doet. Omdat hij daarnaast met visualisaties helpt je behoefte aan ongezond eten te verminderen ga je op den duur vanzelf de pizza weglaten of verminderen en geniet je van je salade.

image

 

Het mooie aan de ‘Gabriel methode’ vind ik dat hij je helpt om uit de strijd te gaan. De strijd maakt je namelijk dik en juist niet slanker. Begin eerst eens met de visualisaties en toevoegen van gezonde voeding en weeg je even een maand niet, raadt hij aan. Dan zal je merken dat je steeds meer je ongezonde(re) keuzes wil vervangen door gezonder eten en dat je als vanzelf steeds meer zin krijgt in bewegen. Niet in extreem sporten, uren ‘insanity’ dvds voor de tv doen, maar in lekker een stukje wandelen of fietsen. Zo val je vanzelf af. Ook op andere terreinen zal je meer levenslust en behoefte aan gezonde gewoonten ervaren. Helemaal veel te verliezen, meer te winnen, dus!

 

Uit de strijd (1): eetbuien

Ik geloof al een tijdje dat je je doelen het beste bereikt door het te doen op een manier die het best aansluit bij je lichaam. ‘Luisteren naar je lichaam’ zegt men wel eens. Maar wat nou als je lichaam steeds paniekerige hongersignalen afgeeft? Geen gewone trek of honger dus, maar een soort honger waarbij je de angst voelt dat als je niet heel snel iets eet, je flauwvalt of ‘erin blijft’. Of misschien zelfs wel ‘gek’ wordt. Omdat je lijf trilt en je gedachten maar rondjes blijven draaien. Bij dat soort extreme lichamelijke signalen kan je ondanks je voornemens en wekenlange inspanning ineens de weg kwijt raken, beginnen te (vr)eten en in korte tijd weer flink aankomen. Ga je jezelf daarvoor ook nog eens op je kop geven en omdat je je dan ellendig voelt weer eten, maar wil je wel per se een lager gewicht bereiken, dan zit je voortdurend in een jojo beweging waarin je ongeacht of je naar boven of naar beneden beweegt een strijd met jezelf voert.

image

Het bijzondere is natuurlijk dat je lichaam die signalen afgeeft terwijl er geen reden is voor paniek. En sterker nog: als er al reden was voor paniek, dan nog zou paniek je minder helpen dan oplettendheid. Het vermogen snel te handelen. Weg te rennen. Voorbereid te zijn.

Jaren terug onderzocht ik voor mijn NLP masteropleiding hoe ik om zou kunnen gaan met die pure paniek die gepaard gaat met een eetbui. Ik wilde in plaats van weg te rennen voor die paniek juist bij dat gevoel  blijven, zodat het me informatie zou kunnen geven over wat ik nodig had waardoor mijn lichaam me dit signaal gaf. Dat was hard werken. Het is nl alsof je steeds je best doet om vol in de orkaan terecht te komen terwijl die orkaan met volle kracht bezig is je weg te duwen. En ik wilde ‘bij’ dat gevoel blijven. Niet in het spreekwoordelijke rustige oog van de orkaan uitkomen, maar steeds tussen de rondslingerende auto’s, koeien en lantarenpalen vol in de orkaan zijn. Waarom eigenlijk? Omdat ik dacht dat alle vormen van emoties of gevoel een boodschap voor je hebben die nuttig voor je is. En dat ik er dus net zo lang bij moest blijven tot ik die gevonden had.

Inmiddels denk ik er anders over. Ik geloof nog steeds dat onze emoties belangrijke signalen zijn, maar ook dat er wegen zijn om de adequate van de niet adequate reacties te scheiden. Door RE(B)T bijvoorbeeld. Waardoor angst vervangen wordt door op je hoede zijn en ontreddering door verdrietig of teleurgesteld zijn. En dat je  dan nog steeds op zoek kan gaan naar de behoefte die je hebt, en die kan gaan vervullen. De signalerende functie van de emotie gaat niet verloren. Sterker nog: in plaats van vluchtgedrag en vervelende emotionele uithalen is er de emotie in zijn pure vorm: het verdriet, de ergernis, de frustratie. De emoties die als je ze uit verbindend werken ten opzichte van anderen, in plaats van dat ze een claim leggen of een afstand creëren.

Het is alsof je een foto maakt van de orkaan en nieuwsgierig gaat kijken wat je over een bepaalde gebeurtenis of situatie denkt waardoor je in die orkaan terecht komt. Verrassend licht. Verbluffend effectief.

 

 

 

 

Toekomstvisie

In het boek ‘Lose weight with NLP’staat een leuke oefening die je kan doen om je doel te visualiseren om jezelf zo te motiveren je gezonde gewicht te gaan bereiken. Het gaat als volgt:

stap 1: erachter komen wat je wil

  • stel jezelf voor over een jaar.
  • Welk gewichtsverlies wil je in dat jaar bereikt hebben? (Volgens Agness is 41,17 kg het maximaal haalbare gezond te verliezen gewicht in een jaar), wees specifiek.
  • hoe zie je er dan uit als je in de spiegel kijkt?
  • wat zullen anderen over je zeggen? Wat zal je tegen jezelf zeggen?
  • hoe zal je je voelen?

Zorg dat je een plaatje hiervan hebt waarin je door je eigen ogen kijkt (jezelf niet in het plaatje ziet) en pas dan de kleuren aan: maak ze levendiger, maak het plaatje groter en maak het geluid en het gevoel sterker. Houd dit in gedachten als je een ‘vision board’ (collage of moodboard) gaat maken.

image
stap 2: een nieuwe jij creëren

Maak een collage met plaatjes die voorstellen hoe jij er over een jaar uitziet, wat je dan doet etc. Hang deze collage op een plek waar je hem vaak ziet.

stap 3: vragen die je helpen succes te behalen

  • wat wil je specifiek bereiken?
  • met welk doel wil je dit doel bereiken?
  • Waar sta je nu ten opzichte van dit doel?
  • hoe zal je weten dat je je doel bereikt hebt?
  • wat heb je nu al en wat heb je nog nodig om je doel te kunnen bereiken?
  • ken je iemand die al eens een dergelijk doel behaald heeft?
  • wat zal je verliezen en wat zal je winnen bij het behalen van dit doel?
  • wat is je niveau van gecommiteerd zijn aan dit doel (1= totaal niet, 10= maximaal) (als je niet 8 of meer gemotiveerd bent, stop dan maar en ga aan de slag als je het wel bent, zegt Agness)

 

 

Lose weight with NLP

Vandaag even een korte boekbespreking over ‘ Lose weight with NLP’ van Lindsey Agness. In dit praktische boek dat je als werkboek kan gebruiken, geeft Agness je een flink aantal technieken mee waarmee je moeiteloos een gezond(er) gewicht kan bereiken. De technieken die ze gebruikt zijn bekende NLP technieken die ook voor een niet-NLP’er gemakkelijk te volgen zijn. Ze gebruikt geen NLP jargon, maar legt de oefeningen uit. Aan de hand van een simpel vragenlijstje kom je achter je eetstijl. Ben je een emotionele eter, een grote eter, een people pleaser of toch meer een verslavingseter, luie eter of control freak eter? Voor ieder eettype heeft ze strategieën.
Als je de motiverende oefening hebt gedaan waarmee je een toekomstvisie creëert waarin je afvalt en eentje waarin je die stap niet zet en misschien juist aankomt, krijg je vervolgens de tools mee die je helpen je doel te bereiken door beperkende gedachtenpatronen rondom niet kunnen afvallen bloot te leggen en te veranderen, te dealen met emoties, om te gaan met ‘cravings’ en jezelf te motiveren te gaan bewegen.

image
Agness schrijft geen bepaald eetplan voor, maar kiest voor een gezonde lifestyle waarin 80% gezond en maximaal 20% minder gezond wordt gegeten en gedronken. Ze schrijft koolhydraten niet af, maar vraagt je al het witte te laten staan en alcohol, suiker, zuivel, junkfood en cafeïne zoveel mogelijk uit te bannen.
Een inspirerend boek!

Ziehier een filmpje over het boek.

Steeds beter je gewoonten veranderen

Ik schreef eerder al verschillende keren over ‘nudging’ en over gewoonten. We zijn de som van onze gewoonten zegt Anthony Robbins volgens mij. Stephen Covey had het over ‘7 gewoonten’ die van iedereen de meest succesvolle variant van zichzelf zouden maken. Op dit moment staat ‘Steeds beter, verander je gewoonten, verander je leven’ van Gretchen Rubin erg hoog op de bestsellerlijst. Gretchen schreef eerder over gelukkig worden en ondervond daarbij dat gelukkige mensen gelukkige gewoonten hebben. Maar vaak genoeg WETEN we wel wat ons gelukkig maakt, maar DOEN we het niet.

Waarom is dat? Volgens Gretchen zijn er grofweg vier karaktertypen die bepalen of je je wel of niet aan je nieuw voorgenomen gedrag doet houden. Ken je je type dat kan je jezelf helpen door wat bij jouw type horende hulpstructuren aan te leggen. Op Gretchen’s site kan je deze test doen.

image

Gretchen noemt de typen:

1. de volhouder: voldoet aan externe verwachtingen, vodoet aan interne verwachtingen. Heeft to do list, werkt volgens planning. Volhouders hebben behoefte aan duidelijke verwachtingen.

2. de vrager: verzet zich tegen externe verwachtingen, voldoet aan interne verwachtingen. Pas als ze zelf het nut van de regel zien, doen ze er iets mee. Vragers vinden hun eigen mening beter dan die van een deskundige.

3. de plichtsgetrouwe: voldoet aan externe verwachtingen, verzet zich tegen interne verwachtingen. plichtsgetrouwen houden zich aan externe deadlines, hebben zelfs externe triggers nodig voor dingen die ze graag doen.

4. de rebel: verzet zich tegen externe en interne verwachtingen, willen een keuze hebben. Rebellen verzetten zich tegen gewoonten. Ze verzetten zich niet alleen tegen ‘overheersing’ maar ook tegen zelfbeheersing.

Herken je jezelf in alle typen? Logisch, want ze overlappen. Handig is om te weten welk type je meest dominante type is.

Om gewoonten te veranderen heb je volgens Gretchen allerlei strategieën nodig, maar de belangrijkste 4 zijn: monitoring, basis, planning en verantwoording. Natuurlijk is per bovengenoemd type een of meer van deze strategieen extra nuttig.

Met monitoring bedoelt ze dat het handig is om je gewoonte meetbaar te maken bv de afspraak met jezelf ‘ iedere ochtend 10 minuten op de crosstrainer’ en feedback op je gewoonte te creeren, bijvoorbeeld door een dagboekje bij te houden. Denk aan een eetdagboek of een stappenteller. Ze zegt hierover: ‘Door jezelf de maat te nemen word je je van jezelf bewust, en door zelfbewustzijn wordt je zelfbeheersing sterker’.

Met basis bedoelt ze dat bepaalde andere gewoonten je kunnen helpen om andere gewoonten vol te houden. Ze zegt daarover: ‘Zelfbeheersing brengt zelfbeheersing voort en verandering moedigt verandering aan. Het tegenovergestelde is ook waar: onwenselijke gewoonten vormen vaak een cluster en versterken elkaar’. 

De gewoonten die ze als ‘basis’ ziet die andere goede gewoonten steunen, zijn: slapen, bewegen, goed eten en drinken en orde scheppen in de chaos.

Hoe moet het nou als je juist dat eten en bewegen wil veranderen? Hierover zegt ze dat omdat hersenen voedsel nodig hebben om impulsen in goede banen te leiden, je juist moet eten om impulsief overeten te voorkomen. Zorg dus dat je geen honger krijgt, maar blijf honger voor met regelmatig tussendoortjes nemen. (Als je gevoelig bent voor impulsief overeten).

Over bewegen zegt ze dat we geneigd zijn direct als een idioot naar de sportschool te rennen voor uitputtende sessies, maar dat regelmatig wat wandelen beter vol te houden is en daarom meer zoden aan de dijk zet. Van mensen die aan een trainingsprogramma beginnen houdt ongeveer de helft het na een half jaar voor gezien, terwijl de mensen die een bewegingsroutine introduceren die bij hun temperament en dagschema past, het gemakkelijker volhouden. Een avondmens moet bijvoorbeeld niet vroeg op willen staan om te gaan bewegen, dat gaat hem niet worden.

Met planning bedoelt ze dat een geplande gewoonte zoals ‘ik wandel iedere dag van en naar het station’ beter werkt dan ‘vaker de trap nemen’. Vaste gewoonten zoals ‘ ik ga op maandag, donderdag en zondag naar de sportschool’ werken bovendien beter dan gewoonten waarbij besluitvorming mogelijk is, zoals ‘ik ga drie keer per week naar de sportschool’.

Met verantwoording maakt ze gebruik van het principe dat we als we denken dat er iemand naar ons kijkt, ons beter gedragen. Het succes van coaches, personal trainers, etc ligt hem ook in dat je als het ware verantwoording aflegt aan die persoon. Maar ook door hardop tegen je collega’s te roepen dat je voorlopig geen taart eet, krijg je dat je erop aangesproken wordt als je het toch doet. Volgens Gretchen werkt de verantwoording het beste als de persoon aan wie je hem aflegt geen hechte band met je heeft, de verantwoording wederzijds werkt of hij of zij betaald wordt om als verantwoordingspartner op te treden.

Voor mij werkt -buiten het gezond leven om- een afspraak die ik heb met een mede-coach om regelmatig samen koffie te drinken waarbij we even terugkomen op de verschillende uitdagende klussen die we voor onszelf voor in de tussentijd bedacht hadden, heel erg goed. Als ik die verantwoordingspartner niet had, had ik zeker nog niet meer dan 60 blogs geschreven op deze site, maar ook verschillende lastige gesprekken, eerste stappen of andere hobbels zou ik nog níet genomen hebben. Denk ik zomaar….